Bragdy’r Beirdd – noson newydd yng Nghaerdydd

Bragdy Beirdd

Mae digwyddiadau fel Bragdy’r Beirdd, sef rhywbeth llenyddol o ansawdd sy’n hollol annibynnol gyda phresenoldeb cwrw, yn eitha prin yn fy mhrofiad i – hyd yn oed yn y prifddinas. (Heb sôn am y fwyd Caribïaidd yn y Rocking Chair, sy’n ardderchog.)

Manylion y digwyddiad cyntaf:

Rocking Chair, Glan yr Afon, Caerdydd
nos Iau, 9fed mis Mehefin 2011
8PM
Mynediad am ddim.

Gwestai:
Rhys Iorwerth
Osian Rhys Jones
Catrin Dafydd
DJ Meic P
“Gwestai gwadd arbennig”

Cer i’r tudalen Facebook a digwyddiad Facebook.

DIWEDDARIAD: @BragdyrBeirdd ar Twitter

Adolygiad albwm: Geraint Jarman – Brecwast Astronot

Dyna lle ro’n i’n arnofio am ddyddiau ar gwmwl rhif 9, newydd ddychwelyd o Efrog Newydd ac yn dyheu am fynd nôl, pan laniodd yr albwm Brecwast Astronot drwy’r post. A minnau di bod yn chwarae cyfuniad o High Violet gan The National a’r Treya Quartet yn ddi-dor ers dod nôl – yn dychmygu bo fi dal rhywle rhwng Bedford Ave yn Brooklyn a siop lyfrau Rizzoli ar West 57th – roedd hi’n hen bryd i mi ddychwelyd i’r ddaear, a diolch i Geraint Jarman cês y comedown melysaf erioed i realaeth y Rhath.

Heb fynd dros ben llestri’n llwyr, mae’r albwm hirddisgwyliedig hon yn wych. Dwi di cael wythnos dda o wrando arni’n nosweithiol bellach, ac wedi dod at y casgliad ei bod, nid yn unig yn instant classic, ond yn instant classic sydd hefyd yn treiddio’n dawel i’ch isymwybod nes bod ambell gan yn gwmni gloyw wrth giniawa al desko y diwrnod wedyn.

Y mae’r casgliad hwn yn cynrhychioli cam yn ôl o’r dylanwadau reggae a dub fu’n llywodraethu gwaith Jarman dros y degawd a mwy diwetha gan greu naws cyfarwydd, cynnes a chartrefol diolch i griw o gerddorion sy’n rhan o’i deulu estynedig, ac yn artistiaid y mae gan y dyn ei hun yn amlwg barch anferthol tuag atynt.

Mae hi’n albwm llawn atgofion melys a theyrngedau annwyl i gariadon, arwyr ac eneidiau hoff cytun, sydd yn achos ambell un- y gân gynta Miss Asbri 69 a Syd Ar Gitar, er enghraifft- yn cynrhychioli peiriant amser ‘nôl i’w ieuenctid seicadelig, gydag eraill wedyn yn cyffwrdd â cholled a byrhoedledd bywyd mewn ffordd annisgwyl o gadarnhaol .

Efallai ar y gwrandawiad cyntaf fod rhai’n eich taro fel caneuon tywyll, rhybuddiol, ond ar ôl gwrando arnynt eto, datgelir dirgelion pellach a delweddau cryfion sy’n croesddweud hynny’n llwyr.

Yn wir, dim ond un gân faswn i’n ei disgrifio sy’n ymylu ar felancoli, ac un o’r harddaf yw’r rheiny, sef Nos Sadwrn Bach – cân hyfryd o hudolus am noson random, glawiog mas yng Nghaerdydd y clywais i gynta ddeg mis yn ôl, pan roedd Geraint yn ddigon caredig i ganiatáu i mi ei defnyddio ar ddiwedd seinlun o’r ddinas y cês i’r pleser o’i chynhyrchu ar gyfer BBC Radio Cymru y llynedd.

Roeddwn i wedi edrych mlaen yn arw i glywed yr albwm gyfan fyth ers hynny, gan ddychmygu y byddai pob cân yn debyg i’r hwiangerdd hiraethus honno, ond cês fy siomi ar yr ochr orau wrth sylweddoli bod y casgliad mewn gwirioned yn cynrychioli dathliad bywyd, a’r rhan fwyaf yn ganeuon bywiog, yn byrlymu o egni da a chi.

Heb fynd i sgwennu traethawd am bob cân- rhywbeth y gallwn i wneud yn hawdd, ond nai i’ch sbario chi rhag y boen – dwi wir yn dwlu ar y caneuon tawelach, adlewyrchol, fel Brethyn Cartref a Brecwast Astronot sydd nid yn unig yn cynnwys llais tyner a geiriau gwych gan Geraint ei hun, ond yn arddangos dawn a medr ei gyd-gerddorion, fel Siân James a Siôn Orgon, gan bwysleisio natur gydweithredol yr albwm, sydd gyda llaw wedi’i chynhyrchu’n rhagorol gan Frank Naughton yn Tŷ Drwg, Grangetown.

A minnau di agor y llifddorau wrth ddechrau trafod fy “hoff blant” mae’n rhaid i mi hefyd bwysleisio mor braf , ac annisgwyl, yw clywed dylanwadau gwledig mewn perlau pop perffaith fel Llinyn Arian a Roedd Hwnna’n Arfer Bod yn Ddigon.

Ac os o’n i’n ddigon rhyfygus i feddwl bo fi eisioes wedi dewis fy ffefryn ymhell cyn clywed yr albwm ar ei hyd, wel dwi’n falch iawn i ddweud i mi gael fy llorio’n llwyr gan y gân ola sy’n dilyn Nos Sadwrn bach , sef Baled y Tich a’r Tal. Dwi’n herio unrhywun i gyrraedd diwedd y gân hwyliog hon – ac felly’r albwm- heb ddeigryn yn eich llygaid, na’ch crys yn llawn chwys.

Y mae’r anthem afieithus nid yn unig yn eich gorfodi i ddawnsio fel gwallgofddyn, ond hefyd yn deyrnged i gyd-gerddor a ffrind mawr Geraint, Tich Gwilym, ac yn cynnwys rhai o’r geiriau gorau i mi’u clywed erioed, gan orffen gyda choda distaw a dirdynnol sy’n adleisio yn y côf ymhell ar ôl i’r albwm ddod i ben.

Os oes gen i feirniadaeth o gwbl, hoffwn ofyn i anwyliaid Ankstmusik lle mae geiriau’r caneuon o fewn cloriau’r clawr CD trawiadol? Ydy peth o’r fath yn gwbl anffasiynol nawr ein bod i gyd, mae’n debyg, yn lawrlwytho fel ffyliaid i’n peiriannau mp3? Mae gen i ofn bod cryn amser i fynd nes y gwnaiff Lowri’r Luddite feistroli’r ddawn dechnolegol honno , ac felly yr unig beth sydd ar ôl i wneud yw i daeru ar gwmnïau cyhoeddi ledled Cymru i fachu ar y cyfle i gael sit-down bach da Jarman a chyhoeddi cyfrol gyfan o eiriau caneuon gan y dyn sydd nid yn unig yn gerddor a hanner, ond yn bencerdd Penylan.

Cyngor Adam Walton am sut i anfon dy gerddoriaeth i’r radio

Doethineb a phrofiad – gan Adam Walton (BBC Radio Wales), un o’r DJs gorau yng Nghymru:

DO keep the postage price down by leaving the glossy press kit out of the envelope. See point above about self-hyping bands. I’ve never played a band who sent me an ‘EPK’. I want to think you spend all your time living life intensely, then writing about it, not wazzocking about in front of a camera. Getting a (crap) stylist won’t elevate you to the heights of the musicians you most admire. Look as outrageous as you like, but make it evident that that is of less importance to you than the music.

DO ensure that your CDs have your band name and a contact e-mail written on them. Avoid stickers that are going to rip off in my CD drive and knacker it, please. Ensure that your .mp3’s are tagged correctly. I have tens of thousands of CDs scattered around my room, if I drop a blank CDR it’s lost and unidentifiable forever. No joke. My box bedroom floor is a Bermuda Triangle of blank CDs, my hard drive a Bermuda Triangle-squared of ‘Untitled’ .mp3’s. If I can’t identify it, I can’t play your music or get back to you.

DO be civil with me. I’m a very lonely man and spend most of my existence forging friendships with attachments that arrive in my inbox. I will be honest with you because you deserve that honesty. If you’re not ready for some constructive criticism, it’s best not to send me your music. I’m a human being. If you’re rude (which happens very rarely, thankfully), I could lie and say that I’ll be the bigger man, forgive you and support you in the future. But rude people never earn good favour.

Mwy ar y cofnod blog gan Adam Walton, BBC Radio Wales

Gwaith celf Arc Vertiac yn yr Hen Llyfrgell, Caerdydd

Mae cyfle arall i weld y gwaith celf Please Remember to Forget gan Tom Raybould / Arc Vertiac yn yr Hen Llyfrgell, Yr Aes, Caerdydd fel rhan o’r arddangosfa Big Little City gydag artistiaid eraill. Mae’r lansiad heno rhwng 5PM a 7PM, wedyn bydd y bwth yna am bum wythnos (tan 1af mis Gorffenaf). Mynediad am ddim.

Dyma’r cyfweliad y nes i recordio gyda Tom Raybould llynedd amdano fe.

Gwefan Arc Vertiac